غفلت از تهاجم فرهنگي دشمن
نگاه امام (ره) به رسانه اين بود كه آرمانهاي ملت را انعكاس بدهد جامعه را نسبت به توطئه دشمن آگاه كند و مبلغ احكام اسلام و احكام دين باشد. (4)
امام از رسانهها و اهل قلم انتظار داشتند در جهت وحدت و همگرايي جامعه گام بردارند، اميد را در ملت ايجاد كنند. (5)
امروز وقت آن است كه از خود بپرسيم در مطبوعات به طور اخص و در رسانههاي ديداري و شنيداري كشور و نيز فضاي مجازي چه كردهايم. آيا ما به وظايف خود و انتظاراتي كه امام (ره) از ما داشتند عمل كرده ايم.
امروز شمار زيادي از كاركنان رسانههاي دشمن در اروپا و آمريكا را كساني تشكيل ميدهند كه طي سه دهه گذشته در مطبوعات ايران و ديگر رسانههاي داخل قلم ميزدند. آنها شب گفتههاي بي بي سي و راديو آمريكا را در روز در رسانهها تكرار ميكردند و وقتي دستشان رو شد مجبور شدند به اتاق فرمان خود در غرب برگردند و همان اباطيل را از منبع اصلي آن منتشر كنند. آنها آزادانه به مقدسات مردم و اسلام اهانت ميكردند و در راه بازگشت ديكتاتوري به كشور و سلطه مجدد غرب در ايران تلاش ميكردند.
آنها در راه تبليغ ماركسيسم و آموزههاي غرب آزادانه به اسلام و قرآن اهانت و آن را نمادي از آزادي مطبوعات و آزادي بيان تلقي ميكردند و اگر مردم و نظام در برابر آنها ميايستادند جمهوري اسلامي را متهم به نقض حقوق بشر مينمودند.
آنها عمدا قلم خود را به دروغ، تهمت، اهانت و تشويش اذهان ميآلودند تا در صورت توقيف ، ثابت كنند در ايران آزادي نيست اما فرداي همان روز توقيف روزنامه خود، از نشريهاي ديگر سر بر ميآوردند و دوباره روز از نو و روزي از نو، شروع به لجن پراكني عليه مردم و نظام ميكردند.
آنها جلوي نقد مشفقانه و سازنده را ميگرفتند تا جامعه اصلاح نشود و به جاي آن به تخريب و تحقير ملت و نظام در برابر اجانب روي ميآوردند و نام آن را نقد سالم ميگذاشتند.آنها مامور بودند تشنج و دعوا ايجاد كنند و با توفان ياس و نااميدي اميد به پيروزي را در دل ملت بميرانند و براي دشمن جهت ضربه زدن به انقلاب فرصت آفريني نمايند.
آنها قبل از اينكه بمبها و موشكها و گلولههاي دشمن به قلب ملت ايران اصابت كند، با دروغ و تهمت، با بيآبرو كردن انقلابيون و تضعيف روحيه مردم روح مقاومت ملت ايران را نشانه گرفته بودند.
مقام معظم رهبري پس از امام (ره) از اين پديده به عنوان "تهاجم فرهنگي دشمن" و "نفوذ در فضاي رسانهاي كشور" ياد كردند و آن را هم در قالب يك "پروسه" و هم در اندازه يك "پروژه" مورد شناسايي قرار دادند.
معظم له طي دو دهه گذشته با چشمان بيدار خود اين جريان را رصد فرمودند و در جاي جاي رهنمودهاي خود نسبت به آن هشدار دادند، اما متاسفانه مسئولان فرهنگي از آن غفلت كردند. همان روز كه براي اولين بار از تهاجم فرهنگي به عنوان يك تهديد ياد كردند يكي از مسئولان فرهنگي كشور نگاه ايشان را تخطئه كرد و گفت؛ "تهاجمي" در كار نيست بلكه آنچه مطرح است "تبادل" است ما در اين "تبادل" بايد حرف خودمان را داشته باشيم.
بعدها معلوم شد كه او در تور سربازگيري دشمن قرار دارد و بزودي از اردوگاه انقلاب به اردوگاه ضد انقلاب خواهد رفت و در بالاترين ردهها، آنها را در اين تهاجم ياري خواهد كرد.
وزير فرهنگ و ارشاد دولت اصلاحات همان كسي كه "تهاجم فرهنگي" را "تبادل فرهنگي" ترجمه ميكرد يكي از اشرار فتنه سال 88 بود كه صدا و تصوير او را از بي بي سي فارسي ميشنيديم. او به همراه برخي قلم به مزدان اجنبي كه روزگاري در مطبوعات كشور قلم ميزدند اتاق فكر لندن را عليه ملت و انقلاب و اسلام تجهيز ميكردند. آنها مامورند راه بازگشت سلطه غرب به ايران را از طريق بازتوليداستبداد در ايران هموار كنند.با آنكه طي سه دهه گذشته بارها از سوي مردم مورد لعن و نفرين قرار گرفتند و شناسايي شدند مرتب در رسانههاي جديدالتاسيس، خود را باز توليد كردند. فقط آنهايي كه كارشان به رسوايي كشيد ننگ پناهندگي به بيگانگان را پذيرفتند و رسما جيره غذايي خود را به دلار و يورو در آمريكا و اروپا ميگيرند. اما هنوز كساني از آنها در داخل هستند كه جيره "جنگ فرهنگي" خود را به ريال ميگيرند.
سئوال مردم از مسئولان اين است كه با اين پديده چه بايد كرد؟ آنها به بهانه آزادي بيان و حقوق بشر ميخواهند مصونيت حقوقي براي خود درست كنند.
آنها پيشقراول جنگ سخت دشمن هستند و مسلسلهاي خود را پنهان كردهاند و با ظاهري اتو كشيده و آرام در حالي كه قلم در دست دارند دشمن را در لايههاي پيچيده جنگ نرم تدارك و تجهيز ميكنند.
مردم انتظار دارند در سه سطح حقوقي، سياسي و امنيتي با سربازان ارتش رسانهاي غرب در ايران و خارج از مرزهاي ايران برخورد شود و از حقوق ملت و نظام دفاع شود. آيا نهادهاي مسئول در نظام ميتوانند به اين مطالبه حقيقي مردم پاسخ دهند؟
آيا دستگاه قضائي كشور، احزاب و گروههاي اسلامي و نهادهاي مسئول امنيتي ميتوانند مردم را در سطوح حقوقي، سياسي و امنيتي ياري دهند؟
پي نوشتها:
1- حضرت امام در ديدار با مسئولان انتشارات سپاه پاسداران 8/2/61
2- حضرت امام خميني(ره) 14/4/59
3- امام خميني (ره) 4/6/58
4- امام (ره) 26/2/58 و 13/10/57 و 4/6/59
5- امام (ره) 4/12/59 و 29/10/57